అతడు అలా మూలం విరిగిన చెట్తులా ఆసుపత్రిమంచమ్మీద
నిస్త్రాణగా నిస్తేజంగా నిద్రపోతున్నాడు.

శ్రేయోభిలాషులగణమంతా ంతా అతని ఆరోగ్యంకోసం
ఆ దేవ దేవుడిని సహస్ర శీర్షలతో ప్రార్ధిస్తూ వున్నది.

శస్త్ర చికిత్స అవసరమన్నారు వైద్యులు.
సరే యేమైనా  సరెఏ ఆయన్ను బ్రదికించంజ్డి చాలు
అంటూ కన్నకొడుకు కన్నీరు మున్నీరుగా
 విలపిస్తూ విన్నవించాడు.
అతనిలో చలనం వస్తుందని అందరూ అఖండజ్యోతుల్లా
వెలుగుతున్న కళ్ళతో ఎదురుచూస్తున్నారు.

అతను నాకు  కావాలని ఆ శ్వేత వస్త్ర ధారి
మొండిగా వాదిస్తూ అత్యవసరమైనవిధంగా  ఆదేశిస్తున్నాడు.

శత సమాధివుత్సవం అతనొక్కడే సమర్ధవంతంగా నిర్వహించగలడని నేను ప్రగాఢంగావిశ్వాసం తో ఉన్నాను.
నన్ను క్షమించండి అతన్నిమీకు మరలా తిరిగి మీకివ్వలేను
నన్ను మన్నించండి అంటూ ఆ శివ రామకృష్ణ హనుందవతార రూపుడు అదృస్యమైపోయాడు. పదుగురి శ్వాసలో అతను అవయవ దానానం చేసినందున ఈ నా అంకిత భక్తుడు  నిక్షేపంగా బ్రదికే వుంటాడు
భౌతికంగా కాకపోయినా తను నమ్ముకున్న ఆధ్యాత్మిక ప్రపంచంలో---

[నా కన్నా చిన్న వాడయిన స్వంత  తమ్ముడిని కోల్పోయానన్న దు: ఖంతో]
======================================================================================