ప్రణయవిహంగం--
===============

నేను నిరంతరం రెక్కలనాడిస్తూ
గాలి ఊసంటూ లేని ఆకాశంలో
తలక్రిందులుగా తిరిగి
రకరకాల విన్యాసాలను
గగన తలం మీద గగుర్పొడిచేలే
చేస్తూ వుంటాను.

నేనొక మృధు మధురంగా
పల్లవీకరించబడిన పాటను.
కొండల్లో కోనల్లో మాత్రమే
శబ్దరహితంగా శ్రవణ పేయంగా
ప్రతిధ్వనిస్తుంటాను.

నేను మధురాసవం నింపబడని గాజుపాత్రను
అంతరాంతరాల అంతరాత్మల్లోంచి
బుస బుసా పొంగి ప్రవహిస్తూ వుంటాను.

నేను వసంత ఋతు చ్చాయల్లేని
తరువును.
మండటం, గజగజ వణికించడం
పండుతాకులై రాలడం మాత్రమే తెలిసినజ్ఞానిని.
నేను పదాలకోసం వెదుకనవసరంలేని పద్యాన్ని
ప్రేమించే హృదయాలకు బాసటగా నిలిచే
భావగీతాన్నికూడానేనే.
ప్రణయాంతరంగాలను
పవిత్రంగా భావించి ప్రవర్తించే వారి
చుట్టూ ప్రదక్షిణలుచేసే ప్రేమామృత వర్షిణిని.
===========================