నీవు పట్టుచీరను చుట్టుకుంటే
పుత్తడిబొమ్మను మరిపిస్తావు.
కానీ నేను నీపై  దృష్టిని మరల్చకుండా
చూసినప్పుడల్లా పట్టుగూళ్ళను ఉడికించినప్పుడు
ప్రాణాలౌ వదులుతూ వసివాడుతుండే
పురుగులు నా గుండె గూటినంతా కెలికినట్లనిపిస్తుంది.

నీవు అందంగా నూలుచీరలు కట్టుకున్నపుడల్లా
భారతీయతకు ప్రతిరూపం నీవేనన్నట్లు భావిస్తాను.

కానీ ఆ దుస్తులను తీక్షణంగా గమనించినప్పుడల్లా
పత్తిపండించి ఆరుగాలాలపాటూ శ్రమించి
అప్పులుతీరే ఉపాయంతోచక గిట్టుబాటుకాని ధరలతో
పొలంగట్లమీదనే ఒరిగిపదే కర్షకసోదరుల
కుటుంబాలుకార్చేకన్నీటికాలువలేగుర్తొచ్చి
గుణపల్లా గుచ్చుకుంటూ వుంటాయి.

నీవు ఉన్నిదుస్తులు కప్పుకుని వచ్చినప్పుడల్లా
చలికాలంలోనులివెచ్చదనాన్నిపంచే
 నెచ్చెలివి నీవేననితలచుకుని మురిసిముక్కలవుతుంటాను.

కానీ నామనసుమాత్రమా ఉన్నితీయడంలో ఎన్నిగొర్రెలు
హింసననుభవించాయోనన్న బాధ నన్ను పరాకులో పడెస్తుంది.

అలాగని నీవు శిసిరానికి ప్రతిరూపంగా
పొందికగా నను దరిచేర్చుకుంటానురమన్నప్పుడల్లా
నీసౌందర్యానికి సిగ్గుతోతలదించుకునే హరితపత్రాల గతజీవితమేగుర్తొచ్చి  రంగురంగుల పత్రాలే
పండుటాకులై పడిపోయే శీర్ణపత్రాల శాపగ్రస్తలై భువికేతించిన
గంధర్వోప్సరోభామినులే గుర్తొచ్చి
గుణకారాలతో భాగహారాలతో వక్రంగా విస్తుపోతుంటాను.