Monday, September 28, 2015

అంతరాంతరస్వనమేదో నాహృదయ కవాటాలను స్పృశిస్తూ
లోలోపల తిరుగాడుతున్నట్లున్న స్పర్శ
నన్ను అనుక్షణం కలవళ పెడుతుంటుమంది.

ఒకానొక అంతశ్చేతన ఆవిర్భవించి మనసుకు పేరుకున్న మాలిన్యాలనన్నింటినీ శుభ్రంగా
 ప్రక్షాళనగావిస్తున్న అనుభూతి
నన్ను నిరుత్తరుడిని గావిస్తూ నింగికెగసిపడుతున్నట్లు
ఓ దివ్య భావన నన్ను పునీతుడిని గావిస్తుంది.


దగద్ధగాయమానంగా ఓ దివ్యమంగళరూపం
ఆవిర్భవించి నన్ను ఆనందోపడిశగా నడిపిస్తూ
సూక్తిసుధాకరమై నన్ను కమ్ముకున్న చీకట్లనుండి
దూరంగా దిగంతాలకవతలి తీరానికి నావలో
పయనైంపజేస్తున్న దృశ్యం నన్ను అచేతడుని గావిస్తుంది.


నిన్నటికీ నేటికీ మధ్యన నిరామయమై నిలిచిపోయే
ఓ నీలి మబ్బుముక్క నేలకురాలిపడుతున్న నన్ను
అప్రతిభుడిగా మార్చి మూగగా నడిపిస్తున్నదేమోనని
నా అంతరంగం నాకు హితబోధచేస్తున్నది.

Friday, September 25, 2015


తెలుగు హైకూ

++++++

ఆమె తనువు

చైత్ర ధనువు

శిశిర తరువు

+++++++++

చలి రాత్రి

ఒంటరినైనా

ఆమె తలపులతో జంటగా

+++++++++++

కవితల్లో

ఆమె సౌందర్యం

చిక్కని హైకు

+++++++++++

వేసవి కాలం

చిల్లుల గొడుగులో

ఆమె ,నేను ,ఆకాశం

++++++++++++

గ్రీష్మం

దినపత్రిక

విసనకర్రలా

++++++++++++

రాలిన ఆకులతో

నిండిన చెత్త బుట్టలు

శిశిర హేల

++++++++++++

కళాత్మక చిత్రం

విరామంలో

నిట్టూరుస్తూ జనం

++++++++++

వేసవికాలం

దిష్టి బొమ్మ

చెమట కంపుతో

+++++++++++++

శబ్దాలు

పర్వతాల

నిశ్శబ్దానికి  గర్విస్తూ

+++++++++++++

సన్నబడే ప్రక్రియలో

బలహీన పడింది

ఆమె కాదు నా పర్సు

++++++++++++++++++

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Friday, September 4, 2015

చదువులు నేర్పిన గురువులు
పదిలముగ  నాభాషయందు పరిణతగలుగన్
అధికముగ శ్రమకు నోర్చిన
బుధజనులందరిని నేడు బుద్ధిగ దలతున్
నేనెందుకు అనునిత్యం విలపిస్తానో తెలియదు.

నీ వదానరవిందాన్ని వీక్షించి నప్పుడల్లా
నువ్వే కావాలని పరితపిస్తుంటాను,
కోపారుణనేత్రాలతో నీవు గద్దిస్తుంటావు
అయినా మనసు నువ్వే కావాలని నిరంతరంతపిస్తుంది.

నువ్వు చిరాకు పడినా సరే చిరునవ్వుతో మనసు దానిని  స్వీకరిస్తుంది.

ఎందుకిలా జరుగుతున్న దంటావ్?
కొంపదీసి నేను నిన్ను    నిన్ను గాఢంగా ప్రేమించానంటావా?
-----------------------------------------------------------------------------------------------
ఎన్ని సార్లు అద్దంలోకి తొంగిచూసినా
నీరూపమే సాక్షాత్కరిస్తున్నది ఎందుకని?
నువ్వూ నేనూ మమేకమై తాదాత్మ్యంజెంది
ఏకరూపులుగా రసరమ్య రాజ్యంలో
రాజుకుంటూ ఉన్నామని అద్దానికీ
అర్ధమయి పోయిఉంటుందంటావా? నిజంచెప్పు!!

Thursday, September 3, 2015

అండగ నీవేవుండగ
దండగ వేరొకరి కరుణ  భండనమున
కొండను బోలిన యా హను
ముండను వీక్షించి మగడుమోదమునందెన్.
అండగ నీవేవుండగ
దండగ వేరొకరి కరుణ  దానవవైరీ
కొండను బోలిన యా రా
ముండను వీక్షించి మగడుమోదమునందెన్.
ఉదయసంధ్య------
================

తమలోతామే మాట్లాడుకునే తరుసమూహం.

మౌనాన్నాశ్రయించిన చీకటిరాత్రులు
ఆత్మానుసంధాయకమైన సంగీత స్వరాలు.
ఎదురుగా రాజుకుంటున్న బొగ్గులకుంపటి.
దగ్గర్లో సోఫాలో ఓ మూలన కూలబడిననేను.

ధారాపాతంగా కారుతున్న కన్నీరు.
ఆపాలని ఎంతగాశ్రమించినా ఆగడంలేదు
లోపలికి ప్రవేశించి తీవ్రంగా చొచ్చుకుపోతున్న నొప్పి.
మాటలు ససేమిరా  పెగలడంలేదంటూ  భీష్మించుకు కూర్చున్న సమయం.
చందమామ నిస్సత్తువగా వాలిపోయి తారలు ఆకాశంలో
పరిచిన తివాసీపై ఒక్కుదుటున రాలిపడిపోతూ.

దుమ్మూ ధూళీతో క్రమేపీ విస్తరిస్తూ పోతున్న చీకటి.
పర్వతాలవెనుకగా ఉదయించడానికి సిద్ధమౌతున్నదినకరుడు.
కువకువలాడుతూ సందడిచేస్తున్న విహంగ తతి సామూహికంగా
సుప్రభాత శ్లోకాలను వల్లిస్తూ మేల్కొల్పు గీతాలను పాడుతూ.
కొంగ్రొత్తరోజుకు శుభ స్వాగతం పలుకుతున్న క్షణాలు.
ఇక వెనుదిరిగిచూసుకోవాల్సిన అవసరమే లేదు.
ఇక ధరిత్రిమీద పాదాలను మోపబోతున్నానన్న ధీమాతో
చిరుదరహాసాలను కొంగ్రొత్త చిగురులుగా తొడుక్కుని సంతసంగానేను.
ఉదయసంధ్యను హృదయంగా చేసుకోవాలని
 ఉవ్విళ్ళూరుతూ  నా అంతరంగం.
[ఓ ఆంగ్లకవిత ఆధారంగా]
===========================

Wednesday, September 2, 2015

అత్యంత భక్తి శ్రద్ధలతో
అమ్మవారి చిత్రపటాన్ని
నగర సంకీర్తనలను గావిస్తూ భక్తులు కొందరు

ఊరిలోని వీధులన్నింటా కలయదిరుగుతున్నారు.

అమ్మ వారిని చూడగానే పసుపూ కుంకుమలతో
ప్రతినిత్యం సాక్షాత్కరించే నువ్వే గుర్తుకొచ్చావు.

అహ్టోత్తరశతనామాలతో స్తోత్రపాఠాలు వల్లించె భక్త
బృందంలో నువ్వున్నావేమోననిదీక్షగా వెదికాను.

నువ్వెక్కడా దర్శనమివ్వలేదు.అమ్మవారి
నవ్వులో నువ్వు దాగుంటావని తెలియక భ్రమకులోనయాను.

అమ్మ వారి పాదాలచెంత వినమ్రంగా తలను వాల్చి
మొక్కులు తీర్చుకుంటున్న భక్తిప్రసూనం నీవేకదా?

మనసునిండా సంతోష సాగరాలను నింపుకుని
వినయ విధేయతలతో ఇంటిముఖం పట్టాను.
===============================================

Tuesday, September 1, 2015

నిన్నటిదాకా నన్ను
కలవళపెట్టిన జ్ఞాపకాలను
ఇవ్వాళ ఉతికి దండెమ్మీదన  ఆరేసాను.



కానీ ఆ మగ్గువాసన ఇంకా  వదిలినట్లు లేదు.

ఐనా మళ్ళీ చీకటిపడేసరికి
ఆజ్ఞాపకాల దుప్పటినే ఇవ్వాళకూడా
కప్పుకోవాలి గదా తప్పదు.

మళ్ళీ ఈనాడొచ్చేకలలయినా తన దగ్గరకు

తీసుకెళ్ళి మనసువిప్పి హాయిగా
మాట్లాడిస్తాయేమో చూడాలి.
రోజులుగడుస్తున్నాయేగాని జ్ఞాపకాల వసంతం నాదరినుండి
శిశిర ఋతువువైపు జారిపడుతున్న దాఖాలాలేదు.
హేమంతమైనా శరదృతువైనా పెద్దగా  ఇబ్బంది పడననుకుంటా.
వానాకాలంలో ఇంటిచుట్టూ ఆవిడపెంచి పోషించిన పూలమొక్కలన్నీ
కొత్త చిగురులు తొడుగుతూ కొంగ్రొత్తగా పిందెలను పూవులుగా మార్చే
అద్భుతమైన ప్రక్రియ ప్రారంభ మౌతుందిలెమ్మన్న ఆశ.

ఆపూల సుమధుర సౌరభంలోనే ఆమె అనునిత్యం
 సాక్షాత్కరిస్తుందన్న ఆశకూడా
 నాలో దిన దిన ప్రవర్ధమానమౌతున్నది.
****************************************************

Where are you my beloved?
Why do you prefer tohide?

I  searched for you in these woods
and couldn't find you even behind the woods.

I  eagerly waited for you on the hilltops
and on the difficult cliffs of THOSE mountains.
But nothing except the hovering of clouds
ahigh above my head is really  visible to me my l0rd!!

Tellme the truth,where are you hiding now?.

I  am becoming restless and am getting terribly tired.

Give me a chance to locate you at least in this eleventh hour!!
===========================================